خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
شاعر بیان می‌کند که شخصی به نام شهاب موئید بدون خداحافظی رفت و این رفتار نادرست بود. سپس اشاره می‌کند که خودش نیز تحت تأثیر شراب نعیم، مستانه رفت و حالا چگونه می‌تواند بگوید که آن شخص خراب (مست) رفت.
متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به مصرف شراب است که درک آن برای مخاطبان زیر 18 سال ممکن است دشوار باشد و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۲۹ - مطایبه در عذر مستی
گفتی اجل شهاب موئید که آن فلان
رفت و نگفت رفتم و این ناصواب رفت ۱
از بادهٔ نعیم تو شد چون به خانه مست
رفتم چگونه گوید آن کو خراب رفت ۲
رفت و نگفت رفتم و این ناصواب رفت ۱
از بادهٔ نعیم تو شد چون به خانه مست
رفتم چگونه گوید آن کو خراب رفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۸ - در عذر مستی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
