خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به عشق و علاقه‌ی عمیق به شخصی خاص اشاره دارد که حتی از خاک نیز عزیزتر است. همچنین، به دشواری بازگشت و عدم توانایی در توضیح دلیل آن می‌پردازد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک احساسات و مفاهیم بیان‌شده دارد.
شمارهٔ ۱۳۰ - ایضاله
ای ز جانم عزیزتر خاکی
گر زمین عطف دامن تو برفت ۱
از تو باز آمدن که یارد خواست
عذر این آمدن که داند گفت ۲
گر زمین عطف دامن تو برفت ۱
از تو باز آمدن که یارد خواست
عذر این آمدن که داند گفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۲۹ - مطایبه در عذر مستی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۱ - صفی‌الدین موفق هیزمی به انوری وعده کرد و حکیم غلام خود را به طلب آن فرستاد چون به وعده وفا نکرد این قطعه در هجو او گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
