خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف قدرت و صنعت خداوند می‌پردازد که جهان را مانند کارگاه خود می‌سازد و طبیعت را با عناصری مانند مه و خورشید تزیین می‌کند. همچنین، شاعر از درخت باروری یاد می‌کند که نماد مدح، دعا، شکر و ثنای خداوند است.
محتوا دارای مضامین عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر کمی پیچیده است و نیاز به درک ادبی دارد.
شماره ۶۱ - به خدایی که در دوازده میل
به خدایی که در دوازده میل
هفت پیکش همیشه در سفرست ۱
تختهٔ کارگاه صنعت اوست
کو سواد مه و بیاض خورست ۲
چمن بوستان نعت ترا
خاطرم آن درخت بارورست ۳
که ز مدح و دعا و شکر و ثنا
رایمش شاخ و بیهخ و برگ و بر است ۴
هفت پیکش همیشه در سفرست ۱
تختهٔ کارگاه صنعت اوست
کو سواد مه و بیاض خورست ۲
چمن بوستان نعت ترا
خاطرم آن درخت بارورست ۳
که ز مدح و دعا و شکر و ثنا
رایمش شاخ و بیهخ و برگ و بر است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۰ - مطایبه در موفق سبعی
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - گشته‌ام بی‌نظیر تا که ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
