این متن شعری از خاقانی است که در آن شاعر خود را به بلبل و عنقا تشبیه میکند و از سختیهای زمانه و پندهای تلخ آن سخن میگوید. همچنین، از خازنان (محافظان) و تأثیر آنها بر افکار و گوشهای مردم انتقاد میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و انتقادی است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۳۵۸ - خاقانی است بلبل عنقا سخن ولی
عنقاست کبک هم صفت اوش چون نهی ۱
خاقانیا زمانه تو را پند میدهد
پندار چه تلخ هست کم از نوش چون نهی ۲
بر خازنان فکر مبارش ز راه گوش
چون موم خازنانش پس گوش چون نهی ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.