خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از گذشت زمان و از بین رفتن دوران راحت‌تر و بخشندگی سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که روزگار خوبی گذشته و دیگر مانند گذشته نیست. همچنین، از مرگ نمادهای خیر و برکت مانند خضر و منوچهر یاد می‌کند که نشان‌دهنده پایان یک دوره طلایی است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و تاریخی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، اشاره به نمادهای اساطیری و تاریخی مانند خضر و منوچهر ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه
آب حیوان مجوی خاقانی
که منوچهر خضر خو مرده است ۱
نوبت راحت و کرم بگذشت
تا چراغ کیان فرو مرده است ۲
راحت آن روز رفت کو رفته است
کرم آن روز مرده کو مرده است ۳
که منوچهر خضر خو مرده است ۱
نوبت راحت و کرم بگذشت
تا چراغ کیان فرو مرده است ۲
راحت آن روز رفت کو رفته است
کرم آن روز مرده کو مرده است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۶ - در مدح جمال الدین موصلی وزیر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۸ - در حماسه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
