شاعر خود را به عنوان بندهای عزیز و برگزیده حق معرفی میکند که با دعاهای مستجاب، تیزهوشی و حمایت الهی، بر مشکلات غلبه کرده و بر فضلای زمانه و حتی فلک چیره شده است. او از نعمتهای الهی مانند نان و آب در همه جا سخن میگوید و تأکید میکند که با وجود ضعف ظاهری، عقل و ارادهاش قوی است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شمارهٔ ۵۸ - در حماسه
ز آن که عبدی خطاب من رانده است ۱
هرچه یارب ندای حق راندم
لاتخف حق جواب من رانده است ۲
من به کنجی و حق به هفت اقلیم
مدد سحر ناب من رانده است ۳
پیک انفاس بر طریق مراد
دعوت مستجاب من رانده است ۴
ناوک وهم بر نشانهٔ غیب
خاطر تیز تاب من رانده است ۵
گرچه دولت ضعیف، عقل قوی است
که فضول از جناب من رانده است ۶
بخت اگر خفت رای بیدار است
کز پی پاس خواب من رانده است ۷
فضلای زمانه را یک یک
چرخ زیر رکاب من رانده است ۸
وین فلک گرچه بد عمل داری است
هم به نیکی حساب من رانده است ۹
به همه جای نان من پخته است
به همه جوی آب من رانده است ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.