شاعر در این متن به بیان عظمت و برتری خود در سخنوری و حکمت میپردازد. او خود را فراتر از شیاطین و ملکان میداند و از تیغ نطق و حکمت خود سخن میگوید. همچنین، به رد احسان خواجه اشاره میکند اما با پیام خضر از زبان کعبه، از این کار منصرف میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارههای پیچیده ادبی، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.
شمارهٔ ۵۶ - در مدح جمال الدین موصلی وزیر
کزادی از جهان روش حکمت من است ۱
ضرب الرقاب داد شیاطین آز را
این تیغ نطق کز ملکان قسمت من است ۲
این گنبد فرشته سلب کآدمی خور است
چون دیو پیش جم گور خدمت من است ۳
اسباب هست و نیست اگر نیست گو مباش
کاین نیستی که هست مرا حشمت من است ۴
کی ماندم جنابت دنیا که روح را
گر یوسف است دلوکش عصمت من است ۵
میخواستم که رد کنم احسان خواجه را
ز آن خواجگی که در بنهٔ همت من است ۶
خضر از زبان کعبه پیام آورید و گفت
احسانش رد مکن که ولی نعمت من است ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.