خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با وجود تفاوت‌های ظاهری میان زمین و آسمان، آن‌ها را در اندیشه‌ی خود یکسان می‌بیند. همچنین، او احساس می‌کند که در برابر سخاوت و نگاه پر مهر مخاطب، خود را پنهان و در عین حال آشکار می‌یابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۱ - هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ
هر چند در میان دو گویم زمین و چرخ
لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام ۱
در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌ام
زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام ۲
لیک این دو گوی را به یک اندیشه پهنه‌ام ۱
در دیدهٔ سخای تو پوشیده مانده‌ام
زان پیش تو چو نور دو چشمت برهنه‌ام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - آن حور روح فش را بر عقل جلوه کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
