شماره ۱۲۰ - تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی

تو مرا از نسب و جان و خرد خویش منی
من از آمیزش این چار گهر خویش توام ۱

تو همه روزه بیاراسته چون دین منی
من همه ساله برهنه شده چون کیش توام ۲

پیش من حسن همانست که تو پیش منی
نزد تو عیب چنانست که من پیش توام ۳