خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از گریه بر روی زمین ابراز تاسف میکند و اشاره میکند که سایه سر بلند او برای خاک کافی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
غزل ۵۷۴ - شویم ز گریه روی زمین را که هست حیف
شویم ز گریه روی زمین را که هست حیف
کافتد بخاک سایهٔ سر و بلند تو
کافتد بخاک سایهٔ سر و بلند تو
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۳ - گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو
گوهر بعدی:گزیدهٔ غزل ۵۷۵ - از غزل های شامل قران السعد ین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.