غزل ۵۷۳ - گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو

گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو
بهر چه بازی کند زلف تو با ساق تو ۱

نوبت خوبی زدند در شب گیسوی تو
فتنه عشق گشت باز گرد سر کوی تو ۲

گریه ترازوی چرخ دست بدی مرمرا
حسن تو یکسو نهم مه بد گرسوی تو ۳

من به فسون و فازان خودت می کنم
تفرقه گر نفگند نرگس جادوی تو ۴

بس که شکسته دلان بستهٔ زلفت شدند
هست هزاران شکست در سر هر موی تو ۵