خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با دیدن نام معشوق در نامه‌ای، آن را بوسیده و به یاد او افتاده است. او اظهار می‌کند که تنها هنر نامه این است که نام معشوق را در خود دارد، اما از سوی معشوق پاسخی دریافت نکرده است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و مناسب است. همچنین، زبان و سبک شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
غزل ۴۵۷ - چو نام تو در نامه‌ای دیده‌ام
چو نام تو در نامه‌ای دیده‌ام
بنامت که بردیده ما لیده‌ام ۱
به یاد زمین بوس درگاه تو
سراپای آن نامه بوسیده‌ام ۲
جز این یک هنر نیست مکتوب را
وگر نیست باری من این دیده‌ام ۳
که آن‌ها که درروی او خوانده‌ام
جوابی ازو باز نشنیده‌ام ۴
بنامت که بردیده ما لیده‌ام ۱
به یاد زمین بوس درگاه تو
سراپای آن نامه بوسیده‌ام ۲
جز این یک هنر نیست مکتوب را
وگر نیست باری من این دیده‌ام ۳
که آن‌ها که درروی او خوانده‌ام
جوابی ازو باز نشنیده‌ام ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۶ - دی باد صبح بوی تو آور رسوی من
گوهر بعدی:غزل ۴۵۸ - شبی در کوی آن مه روی رفتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
