خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از باد صبحگاهی که بوی معشوق را آورده سخن می‌گوید و بیان می‌کند که امروز دلش را به سوی معشوق رها کرده است. معشوق از او خواسته تا دل شکسته‌اش را بر زلف‌هایش بگذارد و شاعر نیز این کار را با شکستگی انجام داده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۴۵۶ - دی باد صبح بوی تو آور رسوی من
دی باد صبح بوی تو آور رسوی من
امروز دل به سوی تو بر باد داده‌ام
گفتی دل شکسته بنه بر دو زلف من
من خورد شکسته وار بر این دل نهاده‌ام
امروز دل به سوی تو بر باد داده‌ام
گفتی دل شکسته بنه بر دو زلف من
من خورد شکسته وار بر این دل نهاده‌ام
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۵ - دی باد صبح بوی تو آورد سوی من
گوهر بعدی:غزل ۴۵۷ - چو نام تو در نامه‌ای دیده‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
