خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از باد صبحگاهی که بوی معشوق را می‌آورد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که امروز دلش را به سمت معشوق رها کرده است. معشوق از او می‌خواهد دل شکسته‌اش را بر موهایش بگذارد، اما شاعر خودش مانند یک فرد شکسته بر این دل گذاشته است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق این نوع شعرها معمولاً به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد.
غزل ۴۵۵ - دی باد صبح بوی تو آورد سوی من
دی باد صبح بوی تو آورد سوی من
امروز دل به سوی تو برباد داده‌ام
گفتی دل شکسته بنه بر دو زلف من
من خود شکسته وار بر این دل نهاده‌ام
امروز دل به سوی تو برباد داده‌ام
گفتی دل شکسته بنه بر دو زلف من
من خود شکسته وار بر این دل نهاده‌ام
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۴ - تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
گوهر بعدی:غزل ۴۵۶ - دی باد صبح بوی تو آور رسوی من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
