خلاصه و ردهبندی سنی
18+
شاعر در این متن از دوگانگی بین ظاهر و باطن سخن میگوید و اشاره میکند که برخی افراد در ظاهر پرهیزکارند ولی در باطن گناهکار. او ترجیح میدهد میخوارهای پخته باشد تا صوفیای ناپخته.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین اشاره به میخواری و دوگانگی اخلاقی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۴۵۴ - تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
تا کی به زبان طاعت و اندر دل جام
بگرفت دلم زین گنه تقوی نام
دردی بمن آور چومیم نیست به جام
میخواره و پخته بهتر از صوفی خام
بگرفت دلم زین گنه تقوی نام
دردی بمن آور چومیم نیست به جام
میخواره و پخته بهتر از صوفی خام
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۳ - دل به زلفت سپر دم رفتم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۵ - دی باد صبح بوی تو آورد سوی من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.