خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها به زیبایی لبهای معشوق و تأثیر آن بر خودش اشاره میکند. او لبهای معشوق را به شکر شیرین تشبیه میکند و بیان میکند که دلش از زلف معشوق دیوانه شده و از قید و بند رها شده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۳۹۷ - ای لعل لبت چو بر شکر شیر
ای لعل لبت چو بر شکر شیر
شکر ز لب تو چاشنی گیر ۱
از زلف بریدنت دل من
دیوانه شد و برید زنجیر ۲
شکر ز لب تو چاشنی گیر ۱
از زلف بریدنت دل من
دیوانه شد و برید زنجیر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۶ - ای شمع رخ تو مطلع نور
گوهر بعدی:غزل ۳۹۸ - پرسی که چگونهای ؟ چگویم ؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.