خلاصه و ردهبندی سنی
16+
متن بیانگر احساس غم و اندوه گوینده است که از بیپاسخ ماندن پرسشهایش و گمکردن دلش سخن میگوید. او از طرد شدن و سردرگمی در زندگی خود مینالد.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، احساسات بیانشده مانند اندوه و سردرگمی ممکن است برای خوانندگان جوان سنگین باشد.
غزل ۳۹۸ - پرسی که چگونهای ؟ چگویم ؟
پرسی که چگونهای ؟ چگویم ؟
کز مرده برون نیاید آواز
گویند مرا برو ازین کوی
دل گم کردم کجا روم باز ؟
کز مرده برون نیاید آواز
گویند مرا برو ازین کوی
دل گم کردم کجا روم باز ؟
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۷ - ای لعل لبت چو بر شکر شیر
گوهر بعدی:غزل ۳۹۹ - از ما چه احتراز نمودی که در جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.