خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، به موضوعاتی مانند لذت نوشیدن شراب، گذر زمان، بی‌ثباتی دنیا، و اهمیت بخشش و سخاوت می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های طبیعت و فصل بهار نیز یاد می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند که از لحظات زندگی لذت ببرد و به مادیات دنیوی وابسته نشود.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به نوشیدن شراب وجود دارد که برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح و تفسیر دارد.

مشاهده کامل

غزل ۴۳۰ - به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می

به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می
علاج کی کنمت آخرالدواء الکی ۱

ذخیره‌ای بنه از رنگ و بوی فصل بهار
که می‌رسند ز پی رهزنان بهمن و دی ۲

چو گل نقاب برافکند و مرغ زد هوهو
منه ز دست پیاله چه می‌کنی هی هی ۳

شکوه سلطنت و حسن کی ثباتی داد
ز تخت جم سخنی مانده است و افسر کی ۴

خزینه داری میراث خوارگان کفر است
به قول مطرب و ساقی به فتوی دف و نی ۵

زمانه هیچ نبخشد که بازنستاند
مجو ز سفله مروت که شیئه لا شی ۶

نوشته‌اند بر ایوان جنه الماوی
که هر که عشوه دنیی خرید وای به وی ۷

سخا نماند سخن طی کنم شراب کجاست
بده به شادی روح و روان حاتم طی ۸

بخیل بوی خدا نشنود بیا حافظ
پیاله گیر و کرم ورز و الضمان علی ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۲۹ - ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می
گوهر بعدی:غزل ۴۳۱ - لبش می‌بوسم و در می‌کشم می
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.