خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، انتقادی است به صوفیان و سالوسان که با ظاهر فریبنده‌شان، آلودگی‌های درونی دارند. شاعر از رندان بی‌سامان و می‌فروشان تمجید می‌کند و از سالوسان و صوفیان دوری می‌جوید. او از دلگرمی و عشق حقیقی سخن می‌گوید و هشدار می‌دهد که از ظاهر فریبنده‌ی برخی افراد فریب نخوریم.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم اجتماعی و عرفانی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند انتقاد از صوفیان و سالوسان ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.
غزل ۳۸۶ - خدا را کم نشین با خرقه پوشان
خدا را کم نشین با خرقه پوشان
رخ از رندان بی‌سامان مپوشان ۱
در این خرقه بسی آلودگی هست
خوشا وقت قبای می فروشان ۲
در این صوفی وشان دردی ندیدم
که صافی باد عیش دردنوشان ۳
تو نازک طبعی و طاقت نیاری
گرانی‌های مشتی دلق پوشان ۴
چو مستم کرده‌ای مستور منشین
چو نوشم داده‌ای زهرم منوشان ۵
بیا و از غبن این سالوسیان بین
صراحی خون دل و بربط خروشان ۶
ز دلگرمی حافظ بر حذر باش
که دارد سینه‌ای چون دیگ جوشان ۷
رخ از رندان بی‌سامان مپوشان ۱
در این خرقه بسی آلودگی هست
خوشا وقت قبای می فروشان ۲
در این صوفی وشان دردی ندیدم
که صافی باد عیش دردنوشان ۳
تو نازک طبعی و طاقت نیاری
گرانی‌های مشتی دلق پوشان ۴
چو مستم کرده‌ای مستور منشین
چو نوشم داده‌ای زهرم منوشان ۵
بیا و از غبن این سالوسیان بین
صراحی خون دل و بربط خروشان ۶
ز دلگرمی حافظ بر حذر باش
که دارد سینه‌ای چون دیگ جوشان ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۵ - یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان
گوهر بعدی:غزل ۳۸۷ - شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
