خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که هدف او از آمدن به این دنیا، جستجوی عشق و رسیدن به کمال معنوی است. او از سختی‌های راه و گناهان خود سخن می‌گوید و از خداوند طلب بخشش و رحمت می‌کند. همچنین، او به دنبال پناه‌گرفتن در سایه لطف و بخشش الهی است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۳۶۶ - ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم
ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم
از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم ۱
رهرو منزل عشقیم و ز سرحد عدم
تا به اقلیم وجود این همه راه آمده‌ایم ۲
سبزه ی خط تو دیدیم و ز بستان بهشت
به طلب کاری این مهرگیاه آمده‌ایم ۳
با چنین گنج که شد خازن او روح امین
به گدایی به در خانه ی شاه آمده‌ایم ۴
لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟
که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم ۵
آبرو می‌رود ای ابر خطاپوش ببار
که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم ۶
حافظ این خرقه ی پشمینه بینداز که ما
از پی قافله با آتش آه آمده‌ایم ۷
از بد حادثه این جا به پناه آمده‌ایم ۱
رهرو منزل عشقیم و ز سرحد عدم
تا به اقلیم وجود این همه راه آمده‌ایم ۲
سبزه ی خط تو دیدیم و ز بستان بهشت
به طلب کاری این مهرگیاه آمده‌ایم ۳
با چنین گنج که شد خازن او روح امین
به گدایی به در خانه ی شاه آمده‌ایم ۴
لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟
که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم ۵
آبرو می‌رود ای ابر خطاپوش ببار
که به دیوان عمل نامه سیاه آمده‌ایم ۶
حافظ این خرقه ی پشمینه بینداز که ما
از پی قافله با آتش آه آمده‌ایم ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵ - عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم
گوهر بعدی:غزل ۳۶۷ - فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
