خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر بیان می‌کند که عشق به معشوق و می‌نوشیدن را هرگز ترک نخواهد کرد، حتی اگر بارها توبه کرده باشد. او بهشت و نعمات آن را با خاک کوی دوست برابر نمی‌داند و از نصیحت‌های دیگران برای ترک عشق و می‌نوشیدن بی‌نیاز است. شاعر تأکید می‌کند که تا زمانی که در میکده است، از خود بی‌خبر خواهد بود و به عشق و می‌نوشیدن ادامه خواهد داد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می‌نوشیدن و میکده ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.
غزل ۳۵۳ - من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم
من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم ۱
باغ بهشت و سایه طوبی و قصر و حور
با خاک کوی دوست برابر نمی‌کنم ۲
تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است
گفتم کنایتی و مکرر نمی‌کنم ۳
هرگز نمی‌شود ز سر خود خبر مرا
تا در میان میکده سر بر نمی‌کنم ۴
ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن
محتاج جنگ نیست برادر نمی‌کنم ۵
این تقویم تمام که با شاهدان شهر
ناز و کرشمه بر سر منبر نمی‌کنم ۶
حافظ جناب پیر مغان جای دولت است
من ترک خاک بوسی این در نمی‌کنم ۷
صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم ۱
باغ بهشت و سایه طوبی و قصر و حور
با خاک کوی دوست برابر نمی‌کنم ۲
تلقین و درس اهل نظر یک اشارت است
گفتم کنایتی و مکرر نمی‌کنم ۳
هرگز نمی‌شود ز سر خود خبر مرا
تا در میان میکده سر بر نمی‌کنم ۴
ناصح به طعن گفت که رو ترک عشق کن
محتاج جنگ نیست برادر نمی‌کنم ۵
این تقویم تمام که با شاهدان شهر
ناز و کرشمه بر سر منبر نمی‌کنم ۶
حافظ جناب پیر مغان جای دولت است
من ترک خاک بوسی این در نمی‌کنم ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۲ - روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم
گوهر بعدی:غزل ۳۵۴ - به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
