خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در مدح و ستایش یک پادشاه عادل و قدرتمند نوشته شده است. شاعر از عدالت، بخشش و قدرت این پادشاه سخن می‌گوید و او را پناهگاه اسلام و حل‌کننده مشکلات می‌داند. همچنین، شاعر به نقش قلم پادشاه در تقسیم رزق و روزی اشاره می‌کند و از مخاطب می‌خواهد که به جای نگرانی بیهوده، به زندگی خود بپردازد.

این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عمیق فلسفی، عرفانی و سیاسی، نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۳۰۴ - دارای جهان نصرت دین خسرو کامل

دارای جهان نصرت دین خسرو کامل
یحیی بن مظفر ملک عالم عادل ۱

ای درگه اسلام پناه تو گشاده
بر روی زمین روزنه ی جان و در دل ۲

تعظیم تو بر جان و خرد واجب و لازم
انعام تو بر کون و مکان فایض و شامل ۳

روز ازل از کلک تو یک قطره سیاهی
بر روی مه افتاد که شد حل مسائل ۴

خورشید چو آن خال سیه دید به دل گفت
ای کاج که من بودمی آن هندوی مقبل ۵

شاها فلک از بزم تو در رقص و سماع است
دست طرب از دامن این زمزمه مگسل ۶

می نوش و جهان بخش که از زلف کمندت
شد گردن بدخواه گرفتار سلاسل ۷

دور فلکی یک سره بر منهج عدل است
خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل ۸

حافظ قلم شاه جهان مقسم رزق است
از بهر معیشت مکن اندیشه ی باطل ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۰۳ - شَمَمتُ روحَ وِدادٍ و شِمتُ برقَ وصال
گوهر بعدی:غزل ۳۰۵ - به وقت گل شدم از توبه ی شراب خجل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.