خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن شعری است که در آن شاعر از زهد خشک و ریاکاری دوری می‌جوید و به جای آن، عشق، شراب، و زیبایی‌های طبیعت را ستایش می‌کند. او از عفو الهی و لطف خداوندگار درخواست می‌کند و به دنبال معنویتی است که با عشق و شادی همراه باشد.

این متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۷۵ - صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش

صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش
وین زهد خشک را به می خوش گوار بخش ۱

طامات و شطح در ره آهنگ چنگ نه
تسبیح و طیلسان به می و می گسار بخش ۲

زهد گران که شاهد و ساقی نمی‌خرند
در حلقه ی چمن به نسیم بهار بخش ۳

راهم شراب لعل زد ای میر عاشقان
خون مرا به چاه زنخدان یار بخش ۴

یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن
وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش ۵

ای آن که ره به مشرب مقصود برده‌ای
زین بحر قطره‌ای به من خاکسار بخش ۶

شکرانه را که چشم تو روی بتان ندید
ما را به عفو و لطف خداوندگار بخش ۷

ساقی چو شاه نوش کند باده ی صبوح
گو جام زر به حافظ شب زنده دار بخش ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۷۴ - به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
گوهر بعدی:غزل ۲۷۶ - باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.