غزل ۲۷۴ - به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
به بوی گل نفسی همدم صبا می‌باش ۱

نگویمت که همه ساله می پرستی کن
سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش ۲

چو پیر سالک عشقت به می حواله کند
بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش ۳

گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی
بیا و همدم جام جهان نما می‌باش ۴

چو غنچه گر چه فروبستگیست کار جهان
تو همچو باد بهاری گره گشا می‌باش ۵

وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنوی
به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می‌باش ۶

مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ
ولی معاشر رندان پارسا می‌باش ۷