خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، سرشار از مضامین عرفانی و فلسفی است. او از زندگی زودگذر و ناپایدار سخن می‌گوید و بر اهمیت لذت‌های معنوی و عشق الهی تأکید می‌کند. حافظ از عشق به معشوق، ناپایداری دنیا، و ضرورت پاکی درون برای رسیدن به حقیقت سخن می‌گوید. همچنین، او به نقد زاهدان خودبین و تأکید بر درک حقیقت از طریق عشق و پاکی می‌پردازد.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند نقد اجتماعی و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.

مشاهده کامل

خیز و در کاسه ی زر آب طربناک انداز
پیشتر زان که شود کاسه سر خاک انداز

عاقبت منزل ما وادی خاموشان است
حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز

چشم آلوده نظر از رخ جانان دور است
بر رخ او نظر از آینه ی پاک انداز

به سر سبز تو ای سرو که گر خاک شوم
ناز از سر بنه و سایه بر این خاک انداز

دل ما را که ز مار سر زلف تو بخست
از لب خود به شفاخانه ی تریاک انداز

ملک این مزرعه دانی که ثباتی ندهد
آتشی از جگر جام در املاک انداز

غسل در اشک زدم کاهل طریقت گویند
پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

یا رب آن زاهد خودبین که به جز عیب ندید
دود آهیش در آیینه ی ادراک انداز

چون گل از نکهت او جامه قبا کن حافظ
وین قبا در ره آن قامت چالاک انداز

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir