خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. شاعر از ناکامی‌های عشقی، امید به وصال، و تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان خود سخن می‌گوید. او از زیبایی‌های معشوق، مانند لعل لب و زلفین او، و تأثیرات این زیبایی‌ها بر خود یاد می‌کند. همچنین، شاعر از دردها و رنج‌های عشق و نبود آرامش درونی خود می‌گوید.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و ناکامی ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز
بر امید جام لعلت دردی آشامم هنوز

روز اول رفت دینم در سر زلفین تو
تا چه خواهد شد در این سودا سرانجامم هنوز

ساقیا یک جرعه‌ای زان آب آتش گون که من
در میان پختگان عشق او خامم هنوز

از خطا گفتم شبی زلف تو را مشک ختن
می‌زند هر لحظه تیغی مو بر اندامم هنوز

پرتوی روی تو تا در خلوتم دید آفتاب
می‌رود چون سایه هر دم بر در و بامم هنوز

نام من رفته‌ست روزی بر لب جانان به سهو
اهل دل را بوی جان می‌آید از نامم هنوز

در ازل داده‌ست ما را ساقی لعل لبت
جرعه ی جامی که من مدهوش آن جامم هنوز

ای که گفتی جان بده تا باشدت آرام جان
جان به غم‌هایش سپردم نیست آرامم هنوز

در قلم آورد حافظ قصه ی لعل لبش
آب حیوان می‌رود هر دم ز اقلامم هنوز

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir