خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، دعوتی است به دوستان برای گشودن گره‌های زندگی و لذت بردن از لحظات خوش در کنار یکدیگر. او از اهمیت دوستی، عشق و اعتماد به خداوند سخن می‌گوید و توصیه می‌کند از مصاحبت افراد ناجنس دوری کنید. همچنین، او تأکید می‌کند که عشق و نیاز به معشوق، فرق میان عاشق و معشوق را مشخص می‌کند.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و نیاز به معشوق ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۴۴ - معاشران گره از زلف یار باز کنید

معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید ۱

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید ۲

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گویند
که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید ۳

به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید ۴

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید شما نیاز کنید ۵

نخست موعظه پیر صحبت این حرف است
که از مصاحب ناجنس احتراز کنید ۶

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید ۷

وگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش به لب یار دلنواز کنید ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۳ - بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید
گوهر بعدی:غزل ۲۴۵ - الا ای طوطی گویای اسرار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.