خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به تأثیرات روحبخش و شفابخش نینواز اشاره دارد. در آن، نی به عنوان نمادی از عشق و وسیلهای برای رساندن پیام الهی به قلبها توصیف شده است. نالههای نی به عنوان نوایی روحافزا و شفادهنده تصویر شدهاند که حتی بینوایان را به وجد میآورد. همچنین، به تأثیرات عمیق این نواها بر روح و روان انسانها پرداخته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۶۲ - از دم جان بخش نیدل را صفائی میرسد
از دم جان بخش نیدل را صفائی میرسد
روح را از نالهٔ او مرحبائی میرسد ۱
گوئیا دارد ز انعامش مسیحا بهرهای
کزدم او دردمندان را دوائی میرسد ۲
یا مگر داود مهمان میکند ارواح را
کز زبان او به هر گوشی صلائی میرسد ۳
آتشی در سینه دارد نی چو بادش میدمد
شعلهٔ او بر در هر آشنائی میرسد ۴
بیدلان بر نغمهٔ او های و هوئی میزنند
بینوایان را ز ساز او نوائی میرسد ۵
نعرهای گر میزند شوریدهای در بیخودی
از پیش حالی به گوش ما صدائی میرسد ۶
نالهٔ مسکین عبید است آن که ضایع میشود
ور نه آن نالیدن نی هم بجائی میرسد ۷
روح را از نالهٔ او مرحبائی میرسد ۱
گوئیا دارد ز انعامش مسیحا بهرهای
کزدم او دردمندان را دوائی میرسد ۲
یا مگر داود مهمان میکند ارواح را
کز زبان او به هر گوشی صلائی میرسد ۳
آتشی در سینه دارد نی چو بادش میدمد
شعلهٔ او بر در هر آشنائی میرسد ۴
بیدلان بر نغمهٔ او های و هوئی میزنند
بینوایان را ز ساز او نوائی میرسد ۵
نعرهای گر میزند شوریدهای در بیخودی
از پیش حالی به گوش ما صدائی میرسد ۶
نالهٔ مسکین عبید است آن که ضایع میشود
ور نه آن نالیدن نی هم بجائی میرسد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱ - باز ترک عهد و پیمان کرده بود
گوهر بعدی:غزل ۶۳ - دل همان به که گرفتار هوائی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.