شاعر در این متن از احساسات و تمایلات متضاد خود سخن میگوید؛ گاهی میل به بادهنوشی دارد و گاهی آرزوی دیدار معشوق، گاهی به عبادت میپردازد و گاهی به رفتارهای غیرمتعارف. در پایان از سرگشتگی و سردرگمی خود در انتخاب راه و آیین میپرسد.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و وجودی پیچیدهای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین اشاره به بادهنوشی و زنار (نمادهای غیرمتعارف) نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تحلیل دارد.
رباعی ۱۳ - گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گاه آرزوی وصل نگارین دارم ۱
گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش
یارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.