خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات و تمایلات متضاد خود سخن می‌گوید؛ گاهی میل به باده‌نوشی دارد و گاهی آرزوی دیدار معشوق، گاهی به عبادت می‌پردازد و گاهی به رفتارهای غیرمتعارف. در پایان از سرگشتگی و سردرگمی خود در انتخاب راه و آیین می‌پرسد.
متن حاوی مفاهیم عرفانی و وجودی پیچیده‌ای است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین اشاره به باده‌نوشی و زنار (نمادهای غیرمتعارف) نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تحلیل دارد.
رباعی ۱۳ - گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گاه آرزوی وصل نگارین دارم ۱
گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش
یارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم ۲
گاه آرزوی وصل نگارین دارم ۱
گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش
یارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲ - تا دل به هوای وصل جانان دادم
گوهر بعدی:رباعی ۱۴ - بگذار که خویش را به زاری بکشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
