خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که ترجیح میدهد خود را به زاری بکشد تا اینکه شرمساری را تحمل کند. او با اشاره به اینکه دوستش از مرگ او خوشحال میشود، اعلام میکند که خود نیز از مرگش راضی است.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی مانند مرگ، شرمساری و رضایت از مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب یا سنگین باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
رباعی ۱۴ - بگذار که خویش را به زاری بکشم
بگذار که خویش را به زاری بکشم
مپسند که بار شرمساری بکشم ۱
چون دوست به مرگ من به هر حال خوش است
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم ۲
مپسند که بار شرمساری بکشم ۱
چون دوست به مرگ من به هر حال خوش است
من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳ - گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
گوهر بعدی:رباعی ۱۵ - تا دست ارادت به تو دادهست دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.