خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و فداکاری خود برای معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حتی اگر خضر از چشمهٔ حیات جان یافته باشد، او جان خود را به لب همان چشمه فدا کرده است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲ - تا دل به هوای وصل جانان دادم
تا دل به هوای وصل جانان دادم
لب بر لب او نهاده و جان دادم ۱
خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت
من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم ۲
لب بر لب او نهاده و جان دادم ۱
خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت
من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱ - آشفته سخن چو زلف جانان خوش تر
گوهر بعدی:رباعی ۱۳ - گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.