خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر حافظ، با استفاده از تصاویر طبیعت و استعاره‌های زیبا، به بیان مفاهیم عرفانی و فلسفی می‌پردازد. او از ساقی می‌خواهد که شراب بدهد تا زیبایی‌های طبیعت و زندگی را بهتر درک کند. همچنین، به موضوعات دیگری مانند قدرت شعر، فریبندگی دنیا و اهمیت زمان اشاره می‌کند.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۲۵ - ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود

ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود
وین بحث با ثلاثه ی غساله می‌رود ۱

می ده که نوعروس چمن حد حسن یافت
کار این زمان ز صنعت دلاله می‌رود ۲

شکرشکن شوند همه طوطیان هند
زین قند پارسی که به بنگاله می‌رود ۳

طی مکان ببین و زمان در سلوک شعر
کاین طفل یک شبه ره یک ساله می‌رود ۴

آن چشم جادوانه ی عابدفریب بین
کش کاروان سحر ز دنباله می‌رود ۵

از ره مرو به عشوه دنیا که این عجوز
مکاره می‌نشیند و محتاله می‌رود ۶

باد بهار می‌وزد از گلستان شاه
وز ژاله باده در قدح لاله می‌رود ۷

حافظ ز شوق مجلس سلطان غیاث دین
غافل مشو که کار تو از ناله می‌رود ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۲۴ - خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
گوهر بعدی:غزل ۲۲۶ - ترسم که اشک در غم ما پرده‌در شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.