غزل ۲۱۴ - دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود

دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود
تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود ۱

چل سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت
تدبیر ما به دست شراب دوساله بود ۲

آن نافه ی مراد که می‌خواستم ز بخت
در چین زلف آن بت مشکین کلاله بود ۳

از دست برده بود خمار غمم سحر
دولت مساعد آمد و می در پیاله بود ۴

بر آستان میکده خون می‌خورم مدام
روزی ما ز خوان قدر این نواله بود ۵

هر کو نکاشت مهر و ز خوبی گلی نچید
در رهگذار باد نگهبان لاله بود ۶

بر طرف گلشنم گذر افتاد وقت صبح
آن دم که کار مرغ سحر آه و ناله بود ۷

دیدیم شعر دلکش حافظ به مدح شاه
یک بیت از این قصیده به از صد رساله بود ۸

آن شاه تندحمله که خورشید شیرگیر
پیشش به روز معرکه کمتر غزاله بود ۹