خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر حافظ به موضوعاتی مانند رهایی از مشکلات، انتقاد از زهد ریاکارانه، و اهمیت صفای دل و دعا می‌پردازد. شاعر از بسته شدن درهای میخانه و باز شدن درهای تزویر و ریا ابراز نگرانی می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند که با دل قوی و ایمان به خدا، گره‌های زندگی را باز کند.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم فلسفی و اجتماعی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند انتقاد از زهد ریاکارانه و تزویر ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۰۲ - بود آیا که در میکده‌ها بگشایند

بود آیا که در میکده‌ها بگشایند
گره از کار فروبسته ی ما بگشایند ۱

اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند
دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند ۲

به صفای دل رندان صبوحی زدگان
بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند ۳

نامه ی تعزیت دختر رز بنویسید
تا همه مغ بچگان زلف دوتا بگشایند ۴

گیسوی چنگ ببرید به مرگ می ناب
تا حریفان همه خون از مژه‌ها بگشایند ۵

در میخانه ببستند خدایا مپسند
که در خانه ی تزویر و ریا بگشایند ۶

حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا
که چه زنار ز زیرش به دغا بگشایند ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۱ - شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند
گوهر بعدی:غزل ۲۰۳ - سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.