غزل ۲۰۰ - دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند

دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند
پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند ۱

ناموس عشق و رونق عشاق می‌برند
عیب جوان و سرزنش پیر می‌کنند ۲

جز قلب تیره هیچ نشد حاصل و هنوز
باطل در این خیال که اکسیر می‌کنند ۳

گویند رمز عشق مگویید و مشنوید
مشکل حکایتیست که تقریر می‌کنند ۴

ما از برون در شده مغرور صد فریب
تا خود درون پرده چه تدبیر می‌کنند ۵

تشویش وقت پیر مغان می‌دهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر می‌کنند ۶

صد ملک دل به نیم نظر می‌توان خرید
خوبان در این معامله تقصیر می‌کنند ۷

قومی به جد و جهد نهادند وصل دوست
قومی دگر حواله به تقدیر می‌کنند ۸

فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر
کاین کارخانه‌ایست که تغییر می‌کنند ۹

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند ۱۰