خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن به انتقاد از رفتار دوگانه واعظان و توبه‌فرمایان می‌پردازد که در ظاهر به وعظ و نصیحت مشغول‌اند اما در خلوت رفتار دیگری دارند. همچنین، به نقد نودولتان و ناز آن‌ها از غلامان و استران اشاره می‌کند. در ادامه، به عشق و تاثیر آن بر دل‌ها و نیز به قدرت شعر حافظ و قدسیان اشاره می‌شود.

متن دارای مفاهیم انتقادی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند انتقاد از رفتار دوگانه واعظان و نودولتان نیاز به درک عمیق‌تری از جامعه و فرهنگ دارد.

مشاهده کامل

غزل ۱۹۹ - واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند

واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند
چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند ۱

مشکلی دارم ز دانشمند مجلس بازپرس
توبه فرمایان چرا خود توبه کمتر می‌کنند ۲

گوییا باور نمی‌دارند روز داوری
کاین همه قلب و دغل در کار داور می‌کنند ۳

یا رب این نودولتان را با خر خودشان نشان
کاین همه ناز از غلام ترک و استر می‌کنند ۴

ای گدای خانقه برجه که در دیر مغان
می‌دهند آبی که دل‌ها را توانگر می‌کنند ۵

حسن بی‌پایان او چندان که عاشق می‌کشد
زمره دیگر به عشق از غیب سر بر می‌کنند ۶

بر در میخانه عشق ای ملک تسبیح گوی
کاندر آن جا طینت آدم مخمر می‌کنند ۷

صبحدم از عرش می‌آمد خروشی عقل گفت
قدسیان گویی که شعر حافظ از بر می‌کنند ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۸ - گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند
گوهر بعدی:غزل ۲۰۰ - دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.