خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از ظلم و ستم حاکمانی سخن می‌گوید که با وجود ادعای نیک‌خواهی، در عمل به مردم ستم می‌کنند. شاعر از بی‌عدالتی، ریاکاری و خونریزی‌های بی‌گناهان انتقاد می‌کند و اشاره می‌کند که حتی در پناهگاه‌ها نیز امنیتی وجود ندارد. همچنین، هشدار می‌دهد که به ظاهر فریبنده‌ی برخی افراد اعتماد نکنید، زیرا در باطن بی‌مهر و سیاه‌دل هستند.

متن شامل مفاهیم عمیق اجتماعی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعر مانند 'خون بی‌گناهان' و 'کشتگان ره عشق' ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.

مشاهده کامل

غزل ۲۴۲ - بتان به مملکت حسن پادشاهانند

بتان به مملکت حسن پادشاهانند
ولی دریغ که بدخواه نیک خواهانند ۱

ز اصل پرورش روح می‌دهند این قوم
ولی ز فرقت جان سوز جسم گاهانند ۲

به جای شیر ز بس خورده‌اند خون جگر
هنوز تشنه‌لب خون بیگناه انند ۳

کجا کمان سلامت ز عرصه‌ای ما راست
که در کمین ز چپ و راست کج کلاهانند ۴

به طاق آن خم ابرو شکستگی مرساد
که در پناهش پیوسته بی پناهانند ۵

گرت ز تیغ کشد غمزه‌اش گواه مخواه
که کشتگان ره عشق بی گواهانند ۶

فروغی از پی خوبان ماه روی مرو
که سر به سر همه بی مهر و دل سیاهانند ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۱ - زلف و خط دلکشش دام بنی آدمند
گوهر بعدی:غزل ۲۴۳ - جمعی که مرهم جگر خستهٔ منند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.