غزل ۹۶ - هر دم ای گل از تو در گلشن فغان تازه است

هر دم ای گل از تو در گلشن فغان تازه است
عندلیبان کهن را داستان تازه است ۱

تا کدامین خسته را کشتی ز تیغ بی‌دریغ
زان که بر دامانت از خونش نشان تازه است ۲

برقی از هر گوشه آهنگ گلستان کرد باز
گوییا بر شاخ طرح آشیان تازه است ۳

چون جرس در سینه می‌نالد دل زارم مگر
نوسفر ماهی میان کاروان تازه است ۴

خلقی از مژگان و ابرو کشته در میدان عشق
ترک سر مست مرا تیر و کمان تازه‌است ۵

کاش آن سرو روان بهر تماشا آمدی
تا به جوی دیده‌ام آب روان تازه است ۶

ز امتحان صد ره فزون‌تر گشت و بازم زنده کرد
وه که با من هر زمانش امتحان تازه است ۷

ایمنم از خون خود در عشق آن زیبا جوان
کز خط سبزش مرا خط امان تازه است ۸

عشق نیرنگی به کار آورده کز هرگوشه‌ای
منحنی پیری گرفتار جوان تازه است ۹

من فروغی گشتم از ذوق لب او نکته سنج
شکری را طوطی شیرین زبان تازه است ۱۰