غزل ۱۶۴ - نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد ۱

ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد
چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد ۲

این تطاول که کشید از غم هجران بلبل
تا سراپرده ی گل نعره زنان خواهد شد ۳

گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر
مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد ۴

ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی
مایه ی نقد بقا را که ضمان خواهد شد ۵

ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید
از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد ۶

گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت
که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد ۷

مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود
چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد ۸

حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجود
قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد ۹