این متن به زیباییهای طبیعت و عشق اشاره دارد و بیان میکند که بدون حضور معشوق و لذتهای زندگی مانند باده و گل، زیباییهای طبیعت مانند بهار و چمنزار خوشایند نیستند. همچنین، متن تأکید میکند که عقل و خرد بدون عشق و زیبایی معنایی ندارند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده و عشق ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۱۶۳ - گل بی رخ یار خوش نباشد
بی باده بهار خوش نباشد ۱
طرف چمن و طواف بستان
بی لاله عذار خوش نباشد ۲
رقصیدن سرو و حالت گل
بی صوت هزار خوش نباشد ۳
با یار شکرلب گل اندام
بی بوس و کنار خوش نباشد ۴
هر نقش که دست عقل بندد
جز نقش نگار خوش نباشد ۵
جان نقد محقر است حافظ
از بهر نثار خوش نباشد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.