این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، به موضوعاتی مانند عشق، عرفان، و جستجوی حقیقت میپردازد. شاعر از اهمیت می و مطرب در رهایی از غم، و از ارزش خدمت و عشق در رسیدن به حقیقت سخن میگوید. او همچنین به اهمیت نور هدایت و آگاهی در زندگی اشاره میکند و تأکید میکند که تنها با شنیدن نصایح شاهانه میتوان به شاهراه حقیقت رسید.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند می و مطرب ممکن است نیاز به تفسیر و توضیح بیشتری داشته باشند تا برای سنین پایینتر قابل فهم شوند.
غزل ۱۴۴ - به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد
که خاک میکده کحل بصر توانی کرد ۱
مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر
بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد ۲
گل مراد تو آن گه نقاب بگشاید
که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد ۳
گدایی در میخانه طرفه اکسیریست
گر این عمل بکنی خاک زر توانی کرد ۴
به عزم مرحله عشق پیش نه قدمی
که سودها کنی ار این سفر توانی کرد ۵
تو کز سرای طبیعت نمیروی بیرون
کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد ۶
جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی
غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد ۷
بیا که چاره ذوق حضور و نظم امور
به فیض بخشی اهل نظر توانی کرد ۸
ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی
طمع مدار که کار دگر توانی کرد ۹
دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی
چو شمع خنده زنان ترک سر توانی کرد ۱۰
گر این نصیحت شاهانه بشنوی حافظ
به شاهراه حقیقت گذر توانی کرد ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.