غزل ۱۴۳ - سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد

سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد ۱

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون بود
طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد ۲

مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کو به تأیید نظر حل معما می‌کرد ۳

دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست
و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد ۴

گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد ۵

بی دلی در همه احوال خدا با او بود
او نمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد ۶

این همه شعبده خویش که می‌کرد این جا
سامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد ۷

گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد ۸

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می‌کرد ۹

گفتمش سلسله زلف بتان از پی چیست
گفت حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد ۱۰