خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری از حافظ است که در آن شاعر از عشق، عرفان، و مفاهیم اخلاقی سخن می‌گوید. او از نوشیدن باده به اندازه، عشق به معشوق، و ستایش از خطاهای پوشیده شده توسط خداوند صحبت می‌کند. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند عدالت، شرم، و عشق به معشوق اشاره می‌کند و در نهایت، خود را غلام معشوق می‌داند.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نوشیدن باده و عشق زمینی ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح داشته باشد.
غزل ۱۰۵ - صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد
صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد
ور نه اندیشه ی این کار فراموشش باد ۱
آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهد مقصود در آغوشش باد ۲
پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد ۳
شاه ترکان سخن مدعیان می‌شنود
شرمی از مظلمه ی خون سیاووشش باد ۴
گر چه از کبر سخن با من درویش نگفت
جان فدای شکرین پسته ی خاموشش باد ۵
چشمم از آینه داران خط و خالش گشت
لبم از بوسه ربایانِ بَر و دوشش باد ۶
نرگس مست نوازش کن مردم دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد ۷
به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ
حلقه ی بندگی زلف تو در گوشش باد ۸
ور نه اندیشه ی این کار فراموشش باد ۱
آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهد مقصود در آغوشش باد ۲
پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد ۳
شاه ترکان سخن مدعیان می‌شنود
شرمی از مظلمه ی خون سیاووشش باد ۴
گر چه از کبر سخن با من درویش نگفت
جان فدای شکرین پسته ی خاموشش باد ۵
چشمم از آینه داران خط و خالش گشت
لبم از بوسه ربایانِ بَر و دوشش باد ۶
نرگس مست نوازش کن مردم دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد ۷
به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ
حلقه ی بندگی زلف تو در گوشش باد ۸
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۴ - جمالت آفتاب هر نظر باد
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶ - تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
