این متن شعری است که در آن شاعر زیبایی و جذابیت معشوق خود را ستایش میکند و آرزو میکند که هر کس عاشق او نباشد، دچار رنج و عذاب شود. شاعر همچنین از عشق خود به معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که معشوق همیشه مورد توجه و محبت دیگران باشد.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'غرقه در خون جگر باد' ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۱۰۴ - جمالت آفتاب هر نظر باد
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد ۱
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد ۲
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد ۳
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد ۴
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد ۵
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مذاقِ جانِ من زو پُرشِکر باد ۶
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد ۷
به جان، مشتاق روی توست حافظ
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.