شاعر در این شعر از روزهای خوش گذشته و دوستان قدیمی یاد میکند و از غم و تلخیهایی که تجربه کرده سخن میگوید. او با وجود فراموش شدن توسط یاران، برای آنها آرزوی خیر میکند و از رنجهایی که در زندگی متحمل شده یاد میکند. همچنین، شاعر به رازهای نگفتهاش اشاره میکند و از کسانی که رازدار او بودند، یاد میکند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است برای سنین پایینتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۱۰۳ - روز وصل دوستداران یاد باد
یاد باد آن روزگاران، یاد باد ۱
کامم از تلخیِ غم چون زهر گشت
بانگِ نوشِ شادخواران یاد باد ۲
گر چه یاران فارِغَند از یادِ من
از من ایشان را هزاران یاد باد ۳
مبتلا گشتم در این بند و بلا
کوشش آن حقگزاران یاد باد ۴
گر چه صد رود است در چشمم مُدام
زنده رودِ باغِ کاران یاد باد ۵
رازِ حافظ بعد از این ناگفته ماند
ای دریغا رازداران یاد باد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.