خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، عشق و زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. شاعر از ویژگی‌های فیزیکی و اخلاقی معشوق سخن می‌گوید و او را به عنوان شخصیتی بی‌نظیر و برتر از دیگران می‌ستاید. همچنین، شاعر از درد فراق و جدایی می‌گوید و از خداوند یاری می‌طلبد.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۵۷ - آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست

آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوست
چَشْمِ مِیگون، لبِ خَندان، دِلِ خُرَّم با اوست ۱

گرچه شیرین‌‌دَهَنان پادشهان‌اند ولی
او سلیمانِ زمان است که خاتَم با اوست ۲

روی خوب است و کمالِ هنر و دامن پاک
لاجَرَم، هِمَّتِ پاکانِ دو عالَم با اوست ۳

خالِ مُشْکین که بدان عارِضِ گَنْدُمگون است
سِرِّ آن دانه که شُد رَهْزَنِ آدَم با اوست ۴

دلبرم، عَزْمِ سَفَر کَرْد خُدا را یاران
چه کُنَم با دِلِ مجروح؟ که مَرْهَم با اوست ۵

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌‌دِل
کُشْت ما را و دَمِ عیسیِ مَریم با اوست؟ ۶

«حافظ» از مُعْتَقِدان است گرامی دارَش!
زان که بخشایشِ بس روحِ مُکَرَّم با اوست ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۶ - دل سراپرده ی محبت اوست
گوهر بعدی:غزل ۵۸ - سر ارادت ما و آستان حضرت دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.