هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، عشق و زیبایی معشوق را توصیف می‌کند. شاعر از ویژگی‌های فیزیکی و اخلاقی معشوق سخن می‌گوید و او را به عنوان شخصیتی بی‌نظیر و برتر از دیگران می‌ستاید. همچنین، شاعر از درد فراق و جدایی می‌گوید و از خداوند یاری می‌طلبد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۵۷ - آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست

آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوست
چَشْمِ مِیگون، لبِ خَندان، دِلِ خُرَّم با اوست ۱

گرچه شیرین‌‌دَهَنان پادشهان‌اند ولی
او سلیمانِ زمان است که خاتَم با اوست ۲

روی خوب است و کمالِ هنر و دامن پاک
لاجَرَم، هِمَّتِ پاکانِ دو عالَم با اوست ۳

خالِ مُشْکین که بدان عارِضِ گَنْدُمگون است
سِرِّ آن دانه که شُد رَهْزَنِ آدَم با اوست ۴

دلبرم، عَزْمِ سَفَر کَرْد خُدا را یاران
چه کُنَم با دِلِ مجروح؟ که مَرْهَم با اوست ۵

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌‌دِل
کُشْت ما را و دَمِ عیسیِ مَریم با اوست؟ ۶

«حافظ» از مُعْتَقِدان است گرامی دارَش!
زان که بخشایشِ بس روحِ مُکَرَّم با اوست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۸۲۱
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۶ - دل سراپرده ی محبت اوست
گوهر بعدی:غزل ۵۸ - سر ارادت ما و آستان حضرت دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.