خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر احساس میکند که سرش مانند گویی در میدان میچرخد، اما قلبش از عهد و پیمان خود برنگشته است. او بیان میکند که اگر دوران به نااهلان تعلق گیرد، صبر خواهد کرد تا این دوران بگذرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و انتظار برای تغییر دوران، بیشتر مناسب مخاطبان با درک بالاتر از زندگی است.
دوبیتی ۲۳۰ - سرم چون گوی در میدان بگرده
سرم چون گوی در میدان بگرده
دلم از عهد و پیمان بر نگرده ۱
اگر دوران به نااهلان بمانه
نشینم تا که این دوران بگرده ۲
دلم از عهد و پیمان بر نگرده ۱
اگر دوران به نااهلان بمانه
نشینم تا که این دوران بگرده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۲۲۹ - ندونم لوت و عریانم که کرده
گوهر بعدی:دوبیتی ۲۳۱ - شدستم پیر و برنائی نمانده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.