شاعر از پیری و ناتوانی خود میگوید و اظهار میکند که دیگر توانایی انجام کارهای ساده مانند چیدن گل را ندارد، زیرا بینایی خود را از دست داده است.
متن دارای مفاهیم عمیق مرتبط با پیری و ناتوانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال جذابیت بیشتری دارد.
دوبیتی ۲۳۱ - شدستم پیر و برنائی نمانده
به تن توش و توانائی نمانده ۱
به مو واجی برو آلاله ای چین
چرا چینم که بینائی نمانده ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.