خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر احساس می‌کند که اگر مردم او را آن‌گونه که هست بشناسند، مانند سگ از در به درش می‌کنند. همچنین، اگر درون او را ببینند، سزاوار آن است که بسوزانند. این متن بیانگر احساس طردشدگی و ترس از قضاوت دیگران است.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
رباعی ۴۳۰ - گر خلق چنانکه من منم دانندم
گر خلق چنانکه من منم دانندم
همچون سگ ز در بدر رانندم ۱
ور زانکه درون برون بگردانندم
مستوجب آنم که بسوزانندم ۲
همچون سگ ز در بدر رانندم ۱
ور زانکه درون برون بگردانندم
مستوجب آنم که بسوزانندم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۲۹ - چونان شده‌ام که دید نتوانندم
گوهر بعدی:رباعی ۴۳۱ - آن دم که حدیث عاشقی بشنودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
