خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات خود را به ذره‌ای تشبیه می‌کند که در مقابل خورشید (معشوق) ناچیز است و نمی‌تواند به دیدار معشوق برسد، اما همچنان به او عشق می‌ورزد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۲۹ - چونان شده‌ام که دید نتوانندم
چونان شده‌ام که دید نتوانندم
تا پیش توای نگار بنشانندم ۱
خورشید تویی به ذره من مانندم
چون ذره به خورشید همی‌دانندم ۲
تا پیش توای نگار بنشانندم ۱
خورشید تویی به ذره من مانندم
چون ذره به خورشید همی‌دانندم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۲۸ - آنان که به نام نیک می‌خوانندم
گوهر بعدی:رباعی ۴۳۰ - گر خلق چنانکه من منم دانندم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
